Rozebottels
Rozenbottels zijn al eeuwen een essentieel onderdeel van onze westerse (natuur) geneeskunde. De
Romein Plinius Secundus de Oudere maakt reeds in de eerste eeuw in zijn `Naturalis Historia` melding van de helende werking van de roos.
Het is overigens opmerkelijk hoe gecultiveerd de roos toen al was. Rozenbottelthee wordt tot op de dag van vandaag als remedie tegen allerlei aandoeningen gedronken. Niet vreemd, daar rozenbottels hoge percentages bioactieve stoffen en essentiële vetzuren bevatten.
Er is vrijwel geen andere vrucht die dezelfde hoeveelheid vitamine C kan leveren als de rozenbottel; gemiddeld 30x meer dan sinaasappels en 17x meer dan Kiwi`s; een overzicht is onderaan dit artikel beschikbaar. Door rozenbottels te gebruiken was het bestrijden van bijvoorbeeld scheurbuik bij zeelieden goed mogelijk.
T
ijdens de Battle for Britain was door het Duitse beleg de aanvoer van citrusvruchten vrijwel onmogelijk geworden en zag de Britse regering al snel in dat er maatregelen genomen moesten worden. De bevolking werd het advies gegeven gelei van (wilde) rozenbottels te maken om maar genoeg vitamine C binnen te krijgen.
Tot op de dag van vandaag worden rozenbottels gezien en aangeplant als bron van vitamine C. Het oer-Hollandse (in ieder geval sinds de jaren `60 van de vorige eeuw) merk Roosvicee is een samentrekking van Roos Vitamine C(ee).







