Lijnzaad
Vlas (het gewas dat lijnzaad oplevert) is hard op weg om weer (h)erkend te worden als supergezondheids-graan. Vlas is een éénjarige plant (Latijn: Linum usitatissimum) die een halve tot een hele meter hoog kan groeien, met kleine, groene, puntige blaadjes aan een taaie stengel en kleine diepblauwe bloempjes.
Vooral voor jonge en vermagerde dieren is lijnzaad van belang. Lijnzaad bevat namelijk een hoog eiwitgehalte en het is een rijke bron van essentiële vetzuren (zoals lysine), deze vetzuren spelen een belangrijke rol bij de aanmaak van een sterk zenuw- en bottenstelsel. Lysine is een aminozuur die de mensen en dieren niet zelf kunnen maken en daarom moeten ze het uit de voeding halen. Lijnzaad helpt daarnaast bij het verharen, zorgt voor een glanzende vacht en het verbeterd de spijsvertering.
Naast deze positieve eigenschappen zit er ook een nadeel aan lijnzaad. De zaadjes bevatten de stof linamarine die tijdens de vertering omgezet wordt in de giftige stof blauwzuur. Blauwzuur is giftig doordat het het zuurstoftransport door het bloed belemmert. Voor paarden moet lijnzaad daarom altijd eerst gekookt worden, voordat de lijnzaad aan paarden gevoerd kan worden.
Door lijnzaad te koken wordt de stof linamarine omgezet in blauwzuur, het blauwzuur verdampt echter vervolgens meteen in de lucht en zit daardoor niet meer in het lijnzaad. Lijnzaad moet ongeveer 10 minuten koken. Je kunt ook bij het lijnzaad kokend water gieten en laten afkoelen tot kamertemperatuur.
Tijdens het koken van lijnzaad verdwijnt ook de structuur en ontstaat een slijmerige massa, die een verstopping bij paarden kan voorkomen. Het slijm voorkomt de verstopping doordat het een soort laagje aanbrengt op de darmwand.







